วันที่ 2 กันยายน 2569 มีรายงานจาก เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2569 ซึ่งลงนามโดย นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2569
กฎกระทรวงฉบับนี้ออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 46 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 และบัญชีสาม (21) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 โดยมีสาระสำคัญในการแก้ไขและเพิ่มเติมประเภทธุรกิจบริการที่คนต่างด้าวสามารถประกอบกิจการได้โดยไม่ต้องขออนุญาต
ในส่วนแรก กฎกระทรวงกำหนดให้เพิ่ม การให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์ และ การซื้อหลักทรัพย์โดยมีสัญญาขายคืน เข้าเป็นประเภทกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงเดิม
ขณะเดียวกัน มีการปรับหลักเกณฑ์เกี่ยวกับธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ให้ครอบคลุมทั้งการเป็นผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า การเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และการเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า รวมถึงธุรกรรมที่มีสินทรัพย์อ้างอิง หรือมีการชำระเงินเกี่ยวข้องกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินหรืออัตราดอกเบี้ย ตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด
นอกจากนี้ กฎกระทรวงยังเพิ่มเติมธุรกิจบริการอีก 7 ประเภท ที่คนต่างด้าวไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจ ได้แก่
1. ธุรกิจบริการกิจการโทรคมนาคม สำหรับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่หนึ่ง ซึ่งเป็นใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมที่ไม่มีโครงข่ายโทรคมนาคมเป็นของตนเอง และเป็นกิจการที่มีลักษณะสมควรให้มีบริการได้โดยเสรี ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบกิจการโทรคมนาคม
2. ธุรกิจศูนย์บริหารเงิน ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
3. ธุรกิจบริการบริหารจัดการงานด้านธุรการ ด้านทรัพยากรบุคคล และด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ระหว่างนิติบุคคลซึ่งมีความสัมพันธ์กัน โดยกฎกระทรวงกำหนดลักษณะความสัมพันธ์ของนิติบุคคล เช่น ผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ากึ่งหนึ่งของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ากึ่งหนึ่งของอีกนิติบุคคลหนึ่ง รวมถึงกรณีผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่าตั้งแต่ร้อยละ 25 ของทุนของนิติบุคคลหนึ่ง ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่าตั้งแต่ร้อยละ 25 ของทุนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง กรณีนิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่าตั้งแต่ร้อยละ 25 ของทุนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง และกรณีกรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการเกินกว่ากึ่งหนึ่งของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นกรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการเกินกว่ากึ่งหนึ่งของอีกนิติบุคคลหนึ่ง
4. ธุรกิจบริการให้เช่าพื้นที่บางส่วน เพื่อติดตั้งเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการให้บริการทางการเงิน และเครื่องจำหน่ายสินค้าหรือบริการอัตโนมัติ เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่พนักงานบริษัท
5. ธุรกิจบริการให้ค้ำประกันหนี้เฉพาะภายในประเทศ ระหว่างนิติบุคคลซึ่งมีความสัมพันธ์กัน ตามลักษณะความสัมพันธ์และเงื่อนไขที่กฎกระทรวงกำหนด
6. ธุรกิจบริการให้เช่าพื้นที่บางส่วน เพื่อติดตั้งเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการให้บริการทางการเงิน และเครื่องจำหน่ายสินค้าหรือบริการอัตโนมัติ เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่พนักงานบริษัท
7. ธุรกิจบริการขุดเจาะปิโตรเลียม ที่ผู้รับจ้างได้ทำสัญญาจ้างเหมาโดยตรงกับผู้รับสัมปทาน ผู้รับสัญญาแบ่งปันผลผลิต หรือผู้รับสัญญาจ้างบริการ ตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียม
ทั้งนี้ กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2569 ให้ไว้ ณ วันที่ 18 สิงหาคม 2569 โดยนางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2569